جلوی دوستانت خودت باش

آنگه باید بشنود سکوتت را می شنود

چهره ی فقر و غنا

در همین نزدیکی است

جای دوری نروید!

 مرا وامدار چشمانت کردی با نگاهت نازنین

سالهاست

من سگ هار درون خود را

از تو دورش کردم

تو مزن زخم به غمهای دلم

این سگ هار من آرام، به زورش کردم!

 ...................................................................................

سگ هار 2

سالها یک سگ هار در درونم بیدار

می کند روز مرا چوشب تیره و تار

می کشم زنجیرش، تا کنم تدبیرش

لیک وا م گسلد گه گاهی

بند خود را با خشم

می کند خسته و زار تن رنجور مرا

می کند با قهرش سردو افسرده مرا

چون مریضی بد حال

گاه گاهی اما

 می نشیند خاموش

میدهد حرفم گوش

باز اما ناگه روز دیگر فریاد

می دهد بند به باد

سالها ی سال است ما به هم خو کردیم

چون گسستیم از هم

ما به هم رو کردیم

سالها میگذرد من و او درگیریم

در درون خودمان روز و شب می میریم

امشب قمار می کند، چشم تو با چشمان من

یا چشم می بازم به تو یا عشق بنیان می کنم

دلم بد جور گرفته آسمون واسم نمیباری؟

میدونم تو دلت مثل خودم تو هم گرفتاری

گرفتی،غم شدی،ابر شدی، بغزی شدی آروم

ولی از رو غرورت مثل من تو هم نمیباری

ای کودک دلبندم ای کودک بر بادم...

برباد برفت این عمر تا ریشه ی ما برسوخت،

یارب تو چه دانی تش جانم به دلم افروخت

خسته ام دیگرو هیچ ،

ای خدا نور بپاش،

بر در کلبه ی بیداد گری!

که چراغش خاموش

و هوایش درد است

و نفسها خسته

و صدا ها پنهان

و به چشمم خون است

خون از قلب به چشم

درد از زخم به قلب

روح من خاموش است!

خدایا کجایی؟ وقت داشتی، سری هم به دل ما بزن!

و مردان روح سبز زندگانی

خدا یا پرده را برگیر زین دنیای پنهانی

دلم را صیقلی کن تا ببیند نوری و جانی

بیر قلبیم وار دونیا دا، او دا سانا فدا اولوسن

بنیم ایچین، بو دونیادا، هر زمان چیله چکدین

بیر زمان یوکسون ایر بوتون دونیا حراب اولسون

بوتون دردین بانا گلسین جانیم سانا فدا اولسون

یک قلب اگر دارم، آنهم به فدای تو

خواهم که خرم بر جان من دردو بلای تو

دستانم تهیست از جبران محبت های تو

عشق را به من دادی و...

منتظر نمان که تو را حدس بزنند!

مردم علم غیب ندارند تا ته دل ما را بخوانند

محبت واقعی محبتیه که در ازای اون،

انتظار جبران کردن از طرف مقابل رو نداشته باشیم.

به حقیقت رسیدن یک واقعیت،

از تخیل و اندیشیدن به اون سرچشمه میگیره.

خاطرات مرده ی گذشته را به خاک بسپار

پیش از آنکه آنها تو را به خاک بسپرند!

تو بزن بر سازت، بوی سازت نیکوست

من هوا خواه دل و دل هوا خواه نوا

این نوای زیبا مرهم بغض گلوست

دنیا چقدر نامردی، دنبال چی می گردی؟!

.

.

دیگه دلتنگ نمیشم، دیوونه وار، عشق دیگه بس!

دیگه از اینهمه غم، من می کشم پاهامو پس  

توبه کردم از می و عاشق شدن

توبه کردن سهل بود، آسان شکست!

تلخ تلخم مث یک قهوه ی بی شیرو شکر

مث اون روزا که بی تو، میشه دل زیرو زبر

وقتی هستی یه نگا بسه برام وای که چشات

حتی اخمات، حتی بی حوصلگیت، حتی صدات